بهترین روش کاهش دردهای مفصلی چیست

آسیب و جراحات و یا بیماری هایی که بر روی رباط، بورس‌ها ( کیسه‌های حاوی مایع سینوویال که در اطراف مفاصل وجود دارند) یا تاندون های اطراف مفصل تاثیر می گذارند ، یکی از شایع ترین علل درد مفصلی است. هنگامی که رباط ها، غضروف و استخوان درون مفصل دچار آسیب می شوند، درد نیز افزایش می یابد. سایر علل درد مفصل عبارتند از التهاب همراه با آرتریت (مانند آرتریت روماتوئید)، عفونت، نقرس، تاندونیت، استفاده بیش از حد از مفاصل، کشش ها، رگ به رگ شدگی، آنفولانزا، آبله مرغان، هپاتیت، لوپوس و تومورها. بیماران مبتلا به درد مفصلی همچنین تورم، سفتی و / یا گرما در مفاصل را تجربه می کنند. این بیماری،شروع‌ آهسته‌ یا ناگهانی‌ دارد و با علائم درد، تورم، گرمی، درد در هنگام حرکت و محدودیت حرکت مفصل‌ و درد به‌ هنگام‌ لمس و خشکی‌ صبحگاهی‌ در مفصل مبتلا‌ بروز می‌کند. معمولا مفاصل محیطی را با توزیعی متقارن در گیر می‌کند. و التهاب به مرور زمان باعث تخریب غضروف مفصلی و ساییدگی استخوان و بدنبال آن تغییر شکل مفصل می‌شود.  البته سیر آن می‌تواند کاملا متغیر باشد و ممکن است فقط یک بیماری خفیف و درگیری تعداد اندکی از مفاصل و یا یک التهاب پیشرونده شدید وجود داشته باشد.

در اینجا به بیان برخی از بهترین روش های کاهش دردهای مفصلی خواهیم پرداخت :

ورزش : وزن بدن بر مفاصل فشار وارد می کند. بنابراین می توانید با انجام ورزش هایی که وزن را کاهش می دهند، از فشار بر روی مفاصل بکاهید. ورزش همچنین قدرت عضلات اطراف مفاصل و انعطاف پذیری آن ها را افزایش می دهد. مهم این است که باید به آرامی ورزش کنید و مطمئن شوید که این عمل به شما آسیب نمی رساند. شنا و دوچرخه سواری از ورزش هایی هستند که به کاهش وزن کمک می کنند و نمی توانند درد زیادی ایجاد کنند.

استفاده از مخلوط مرکبات : سه پرتقال، سه لیمو و سه گریپ فروت را خرد کنید و سپس به مدت ۲۴ ساعت در یک ظرف بزرگ قرار دهید. پس از گذشت زمان، سه قاشق غذاخوری کرم تارتار، یک قاشق غذاخوری نمک اپسوم،یک چهارم آب جوش را به مرکبات اضافه کنید. اجازه دهید مخلوط برای یک روز باقی بماند. بعد، مواد تشکیل دهنده را با استفاده از پوره ساز سیب زمینی مخلوط کنید. روزانه مقداری از این مخلوط را با هر وعده غذایی برای کاهش آرتریت و درد مفاصل مصرف کنید.

حفظ وزن مناسب : بارها در بخش های قبلی سلامت نمناک اشاره کردیم که وزن اضافی باعث فشار اضافی روی زانوها می شود. در طول زمان به پوشش این غضروف حمله می کند.  چربی اضافی نیز می تواند باعث تولید سیتوکین ها, نوعی پروتئین شود. این می تواند منجر به التهاب گسترده شود و می تواند روش کار سلول های غضروفی را تغییر دهد.

استفاده از زنجبیل : یکی دیگر از گزینه‌های موجود در فهرست بهترین درمان‌های خانگی برای درد مفصلی استفاده از زنجبیل است. زنجبیل می‌تواند در کاهش درد مفصل و تسکین التهاب به بیماران مبتلا به آرتریت کمک کند. هم‌چنین زنجبیل جریان خون را در آدم‌های مبتلا به سندرم رینود افزایش می‌دهد.

روغن ماهی : مطالعات متعدد نشان داده‌اند که مکمل‌های روغن ماهی می‌توانند به کاهش سفتی مفاصل ناشی از روماتیسم مفصلی کمک کنند. امگا ۳ باعث کاهش التهاب می‌شود و از شما در برابر بیماری‌های قلبی محافظت می‌‌کند. این مکمل برای افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی که بیش از سایرین در معرض بیماری‌های قلبی قرار دارند، مفید است. به نظر می‌رسد که روغن ماهی خطری ندارد، البته در صورتی که به درستی مصرف شود. بیش از ۳ گرم در روز روغن ماهی مصرف نکنید زیرا خطر خونریزی را افزایش می‌دهد.

رژیم غذایی : داشتن یک رژیم غذایی سالم شامل خوراکی‌های بی‌خطر، کلید تندرستی است. رژیم متعادل می‌تواند در نگهداری وزن مطلوب، حمایت از سیستم ایمنی بدن و بهبود خلق به شما کمک کند. چنین رژیمی شامل انواع مختلف میوه، سبزیجات، دانه‌های کامل و پروتئین بدون چربی می‌شود. از یک طرف ماهی، مرغ و سبزیجات کمک می‌کنند ماهیچه‌های قوی‌ای داشته باشید؛ از طرف دیگر میوه‌ها، سبزیجات و دانه‌های کامل حاوی ویتامین‌ها، مواد معدنی و فیبر هستند که به بدن شما کمک می‌کنند بهترین عملکرد خود را حفظ کند.

ماساژ : ماساژ گرفتن (چه آن را از ماساژتراپیست دریافت کنید چه ماساژی که خودتان به خودتان می‌دهید) می‌تواند درمان مکمل آرام‌بخشی برای درد رماتیسم مفصلی باشد. تحقیقی در سال ۲۰۱۳ منتشر شد که طی آن به مدت چهار هفته، هفته‌ای یک بار، به ۴۲ فرد مبتلا به رماتیسم مفصلی در ناحیه بازو، توسط ماساژتراپیست ماساژ ملایم یا متوسط داده شد. همچنین، به شرکت‌کنندگان آموزش داده شد تا خودشان ماساژ را در منزل انجام دهند. پس از گذشت یک ماه، گروهی که ماساژ متوسط را دریافت کرده بودند درد کمتر و دامنه‌ی حرکتی بیشتری نسبت به گروه‌های دیگر داشتند.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

با برخی مواد غذایی مضر برای کلیه بیشتر آشنا شویم

بدون شک می‌دانید که کلیه‌ها چه نقش مهمی در ادامه ی حیات بدن دارند. این اعضای کوچک لوبیایی شکل وظیفه ی دفع ضایعات را بر عهده دارند. در واقع همین دو عضو کوچک واقع در دو طرف ستون فقرات روزانه ۲۰۰ لیتر خون را تصفیه می‌کنند و دو چهارم ضایعات آماده برای دفع را از طریق ادرار از بدن خارج می سازند. آنچه واضح است، کلیه‌های سالم برای سم‌زدایی و دفع ضایعات بدن لازم و ضروری اند. بنابراین باید به هر ترتیبی شده حواسمان به سلامت آن‌ها باشد. تردیدی وجود ندارد که سلامت کلیه ها برای سمزدایی کارآمد بدن حیاتیست. با این وجود، برخی مواد غذایی می توانند موجب شکل گیری سنگ های کلیه شده و این اندام ها را از ارائه عملکرد درست خود باز دارند. اگرچه ممکن است کسانی که هیچ سابقه‌ای در ابتلا به سنگ کلیه نداشته‌اند هم دچار این مشکل شوند، بسیاری از افراد به طور کلی مستعد ابتلا به سنگهای کلیوی‌اند که معمولا با تحمل دردی بسیار خود را نشان می‌دهد. پرهیزها و توصیه‌های غذایی ویژه‌ای وجود دارد که با رعایت آنها می‌توان از شکل‌گیری و ابتلا به سنگ کلیه تا حد زیادی در امان ماند.

در اینجا به بیان برخی از نکات و مواد غذایی مضر برای کلیه و سنگ ساز خواهیم پرداخت :

قهوه ی زیاد : قبل از هر چیزی بگوییم که هر ماده ی غذایی مفید برای بدن لازم است. مشکل زمانی بروز می‌کند که دچار افراط شویم. مصرف به اندازه ی قهوه بدون شک برای بدن مفید خواهد بود اما زیاده روی در مصرف آن باعث بروز مشکلاتی می‌شود که کلیه‌ها نیز در امان نخواهند ماند. باید بدانید که مصرف افراطی کافئین به صورت چای یا قهوه می‌تواند باعث تشکیل سنگ کلیه شود. به خاطر اینکه کافئین زیاد باعث دفع زیاد کلسیم از طریق ادرار می‌شود. علاوه بر این کافئین زیاد می‌تواند باعث بروز نارسایی کلیوی شود.

نمک : مصرف نمک را در رژیم غذایی خود کاهش دهید تا سبب کاهش میزان کلسیم در ادرارتان شود. همچنین از غذاهایی که سدیم یا نمک زیادی دارند، همچون تنقلات شور، نودل، سوپهای کنسروی، و گوشتهای فرآوری‌شده اجتناب کنید.

ازدیاد مصرف مسکن : عوارض جانبی مسکن ها معمولا کلیه ها را نشانه می گیرد. در این زمینه، یکی از بدترین نوع مسکن ها گروه ضد التهاب های غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن هستند. حدود ۳ درصد بیماری های کلیوی به دلیل استفاده بی رویه این نوع مسکن ها به وجود می آیند. بنابراین، هرگز بیش از حدی که پزشک تان درنظر گرفته و یا بدون تجویز پزشک از این مسکن ها استفاده نکنید. همچنین اگر به مسائلی در مورد کارکرد کلیه های خود شک دارید، حتما با پزشک خود مشورت نمایید.

منابع غذایی اگزالات : اگزالات غالبا در غذاهای گیاهی یافت می شود. کلسیم با اگزالات در روده ترکیب می شود. این ترکیب، باعث کاهش قدرت جذب کلسیم می گردد. گاهی، سنگ های اگزالات کلسیم در اثر کافی نبودن کلسیم در روده به وجود می آید. در نتیجه مقدار زیادی اگزالات برای دفع از بدن به طرف کلیه ها می رود. در سنگ های کلیوی از نوع اگزالات کلسیم، بیمار بهتر است منابع غذایی اگزالات را در رژیم غذایی خود کاهش دهد. اگزالات در بیشتر غذاها وجود دارد، اما در ریواس، اسفناج، توت فرنگی ، شکلات، سبوس گندم ، آجیل، چغندر و چای از همه بیشتر است.

ننوشیدن آب کافی : هر روز کلیه های ما میزان زیادی خون تصفیه می کنند و در حدود ۲ لیتر ضایعات از بدن جدا می سازند. کمبود آب بدن مشکلات جدی به خصوص برای افرادی که دچار عفونت ادراری یا سنگ کلیه هستند به بار می آورد. واقعیت این است که برای حفظ سلامت کلیه ها باید به میزان کافی مایعات و به خصوص آب نوشید. البته نوشیدن آب بیش از حد نیز باعث حفاظت هر چه بیشتر از کلیه ها نمی شود.

مواد غذایی فرآوری شده : مواد غذایی فرآوری شده مانند چیپس و غیره حاوی ترکیباتی نگهدارنده و مضر هستند که به عملکرد کبد و کلیه ها رحم نمی کنند. این ترکیبات آسیب رسان باعث تشکیل سنگ کلیه نیز می شوند.

فسفر : کلیه بیمار، قادر به خارج کردن فسفر از خون نیست و این باعث افزایش فسفر در خون می شود. افزایش فسفر در خون می تواند منجر به از دست دادن زیاد کلسیم از استخوان ها و در نتیجه پوکی استخوان ها و زود شکستن آنها گردد. پس بهتر است افراد مبتلا به سنگ کلیه ، مصرف فسفر را نیز در رژیم خود کم کنند.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

بهترین راهکار برای پر شدن صورت چیست

لاغر شدن صورت یکی از شایع ترین مشکلاتی است که غالب مردان و زنان در سراسر جهان با آن روبه رو هستند و برای درمان آن تلاش می کنند. صورت لاغر، باریک و استخوانی شما را خسته و بی حال نشان می دهد، چاق شدن صورت و گونه ها راه مناسبی برای این است که جوان تر به نظر برسید، صورت چاق و توپر صاف تر و شاداب تر به نظر می رسد. برای اینکه صورت چاق تری داشته باشید حتما نباید وزن اضافه کنید و بدن تان هم چاق شود. چاق شدن صورت و گونه نمونه ای از زیبایی می باشد که امری انتخابی است و بسیاری گونه ی لاغر و استخوانی دوست دارند و بسیاری گونه چاق و صورتی تپل می خواهند. با این حال راه هایی برای چاق شدن صورت وجود دارد که که با استفاده از داروها، قرص و با تغذیه ای مناسب صورت پذیر است و شما با انجام این راه ها به چاقی صورت خواهید رسید.

در اینجا به بیان برخی از بهترین روش ها جهت چاق شدن مناسب صورت خواهیم پرداخت :

ماسک خاک رس : ماسک گل رس از ترکیب خاک الک شده و نرم شده و گلاب خالص و طبیعی به دست می آید.برای تهیه این ماسک یک قاشق غذاخوری گل رس نرم شده را با یک قاشق مربا خوری گلاب ترکیب کنید و آن را به صورت خمیر درآورید. اگر می خواهید این ماسک کاملا به صورت خمیری نرم درآید می تواند ذره ذره میزان گلاب را افزایش دهید .برای گذاشتن این ماسک کل صورت را با آن خوب بپوشانید و به مدت ۱۵ دقیقه صبر کنید سپس پوست تان را با آب خنک بشویید و هرگز در طول روز از آب گرم برای شستن پوست صورت استفاده نکنید.

ماسک گلاب و گلیسیرین : ترکیب گلاب و گلیسیرین یک روش طبیعی عالی برای چاق شدن صورت و گونه ها محسوب می شود، این ترکیب شگفت انگیز به عنوان مرطوب کننده ی پوست عمل کرده و با آبرسانی به صورت باعث چاق شدن صورت می شود. گلاب و گلیسیرین را با هم مخلوط کنید و قبل از خواب آن را بر روی صورت بمالید، بگذارید یک شب بماند و روز بعد با آب گرم خوب بشویید.

شیر خشک : شیر، از زمان های قدیم به عنوان پاک کننده ، تقویت کننده و زیباسازی پوست مورد استفاده قرارمی گرفت. پس دیگر در خواص شیر برای پوست هیچ شکی وجود ندارد. شیر خشک که به صورت جامد است درای خواص بسیار زیادی از ویتامین ها و مواد معدنی است و برای پوست های خشک به خاطر نقش آب رسانی و مرطوب کنندگی ای که دارد حائز اهمیت است پس راهکار چاق شدن صورت با شیر خشک کاملا علمی می باشد. علاوه بر مصرف روزانه شیر خشک برای تپل شدن صورت شما می توانید با تهیه ماسک صورت شیر خشک برای چاقی صورت استفاده کنید. یکی از سریع‌ترین راه چاقی صورت ماساژ با شیر سرد است، هر روز حدود ۲۰ دقیقه صورت خود را با شیر ماساژ داده و اجازه دهید ۵ دقیقه شیر روی صورتتان بماند.

فیبردرمانی : با خوردن میوه‌ها و سبزیجات هم می‌توانید به بدن‌تان آب برسانید چون این مواد غذایی سرشار از آن هستند. علاوه بر این، میوه‌ها و سبزیجات سرشار از فیبر بوده که باعث می‌شود شما احساس سیری کنید و کمتر سراغ تنقلات و مواد غذایی خشک مانند انواع فست‌فودها بروید. هویج از جمله سبزیجات کم‌کالری و آبرسان است که می‌توانید در طول روز آن را در میان‌وعده‌های غذایی‌تان مصرف کنید. هر گاه احساس کردید نیاز به مصرف میان‌وعده، تنقلات یا خوراکی دارید، هویج بخورید. این روند را تا یک هفته ادامه دهید تا بتوانید از این روش برای آبرسانی بهتر به سلول‌های پوستی صورت‌تان بهره بگیرید.

آلوئه ورا : تحقیقات نشان می‌دهد بانوانی که به مدت ۹۰ روز و هر روز یک قاشق چای خوری آلوئه ورا خورده‌اند میزان خاصیت الاستیسیته پوست صورت آن‌ها بیشتر شده و صورتی توپر و چاق‌تری خواهند داشت. البته این مساله را توجه داشته باشید که برخی از افراد به آلوئه ورا حساسیت دارند و امکان خوردن آن برایشان وجود ندارد.

نوشیدن آب : یکی از نکاتی که شاید بسیاری از ما ساده از کنار آن می گذریم نوشیدن آب در طول روز است. برخی از ما به خیال آنکه روزانه ۳ تا ۴ فنجان چای می نوشیم تصور می کنیم که آب مورد نیاز بدن مان را نیز دریافت کردهایم درحالی که هیچ یک از مایعات و نوشیدنی ها نمی تواند جای آب را بگیرد و اثر معجزه گری که آب روی پوست و چاقی صورت دارد را جبران کند. نوشیدن آب به ویژه در شرایطی که مشغول تمرینات ورزشی و بدنسازی هستید بیشتر معنا پیدا می کند.

روغن زیتون یکی از روش‌های درمانی است که از قدیم‌الایام برای چاقی صورت استعمال می‌شده است. روغن زیتون چربی تک‌غیراشباع سالمی دارد که به حفظ سلامت و برجستگی گونه‌های‌تان کمک می‌کند. روغن زیتون به‌عنوان مرطوب کننده طبیعی و عالی برای پوست خشک بشمار می‌رود و ضامن طراوت و نرمی پوست‌تان است. اطمینان کسب کنید که روزانه حداقل یک قاشق چای‌خوری از روغن زیتون خالص به صورت‌تان بمالید و به‌نرمی روی گونه‌های‌تان ماساژ دهید و بگذارید حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه روی صورت‌تان بماند و بعد با آب گرم آن را شست‌و‌شو دهید.

سیب : چاق شدن صورت با سیب مردم معتقدند که سیب در جوانسازی پوست بسیار موثر است چون دارای مقدار زیادی کلاژن، الاستین و آنتی اکسیدان است. یکی از روش های استفاده از سیب برای پر کردن گونه ها، تهیه ماسک سیب است. یک عدد سیب را رنده کنید و روی پوست ماساژ دهید و بعد از ۲۰ دقیقه با آب بشویید.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

بهترین مواد غذایی برای کم خونی کدامند

اگر میزان گلبول های قرمز خون  شما کم باشد، بدن شما باید برای تحمل اکسیژن در بدن، بیشتر تلاش کند. بدن انسان هر روز، میلیون ها گلبول  قرمز به واسطه مواد غذایی خون ساز تولید می کند. این گلبول ها در مغز استخوان تولید می شوند و حدود ۱۲۰ روز در اطراف بدن گردش می کنند. سپس به کبد رفته و در آن جا، اجزای سلولی آن ها بازیافت می شود. کم خونی می تواند شما را در معرض خطر عوارض جانبی قرار دهد، بنابراین مهم است که سطوح گلبول قرمز خون را در اسرع وقت به مسیر اصلی بازگردانیم. کم خونی بیماری رایج در میان بانوان است و طبق تحقیقات نیمی از خانم‌های باردار و دختران و زنان ١٤ تا ٤٣ سال از این بیماری رنج می‌برند و به آن مبتلا هستند.

در اینجا به معرفی برخی از مواد غذایی مفید و همچنین راه کارهایی موثر برای مبارزه با کم خونی خواهیم پرداخت :

نخوردن چای بعد از غذا : چای برای ایرانیان جایگاه بسیار بالایی دارد، اما باید به این نکته توجه داشت که مصرف بالای این نوشیدنی ذخیره آهن بدن شما را تمام می‌کند و باید از مصرف بیش از اندازه چای پرهیز کنید، همچنین خوردن بلافاصله چای بعد از غذا تمام آهن مواد غذایی را از بین می‌برد و اجازه نمی‌دهد که هیچ ویتامینی از غذا به بدنتان برسد.

کشمش : کشمش دارای آهن فراوان است که برای رشد گلبول های قرمز و پلاکت خون بسیار مهم است. اختلال ترومبوسیتوپنی یا تعداد پلاکت های کم و کم خونی، ناشی از کمبود آهن رخ می دهد. بنابراین، شما می توانید در رژیم غذایی خود ازکشمش استفاده کنید تا سطوح آهن بدن متعادل شود.

کنجد سیاه : کنجد سیاه مقادیر بالایی فولات، آهن، کلسیم و منیزیم دارد. گفته می شود که مصرف کنجد سیاه، سطح آهن خون را افزایش داده و با بهبود جذب آهن در بدن، به پیشگیری و درمان کم خونی کمک می کند. هر روز صبح بعد از صبحانه، ۲ قاشق چای خوری کنجد سیاه خیس خورده را با نصف فنجان آب و ۱ قاشق غذا خوری عسل در مخلوط کن ترکیب کنید و بخورید.

هوای پاک : در طب ایرانی به غذاهای خون ساز ،غذاهای دم ساز نیز گفته می‌شود؛ از جمله غذاهای دم ساز می‌توان «هوا» را نام برد؛ هر چه هوا از لطافت و پاکی بیشتری برخوردار باشد و به عبارتی اکسیژن بیشتری داشته باشد، خون لطیف‌تری تولید می‌کند و هوای آلوده (حاوی آلاینده‌ها) خون آلوده و ناپاک ایجاد می‌کند.

آلو : این میوه یکی از میوه های مناسب برای درمان کم خونی است زیرا سرشار از آهن بوده و مصرف روزانه آلو می تواند مشکل کم خونی را برطرف کند.

عسل : این ماده طبیعی بسیار موثر و حیاتی است. مصرف روزی ۱۰۰ میلی گرم عسل، ۰,۴۲ میلی گرم آهن مورد نیاز بدن را تامین می کند. منیزیم و مس موجود در عسل نیز می تواند میزان گلبول های قرمز بدن را افزایش دهد.

شکر زرد : این بهترین ماده غذایی است که می توان به کودک دچار کم خونی داد زیرا منبع عالی آهن است. در صورت مصرف منظم باعث بهبود میزان گلبول های قرمز و کاهش خطر کم خونی در کودکان می شود.

کیوی : کیوی، انتخابی عالی برای افراد مبتلا به کم خونی است، به آنها کمک می‌کند تا سطح هموگلوبین خود را به حالت قبل برگردانند. یک فنجان کیوی، ۰.۵۶ میلی‌گرم آهن دارد که ۳ درصد نیاز روزانه آهن یک زن سالم را تامین می‌کند. همان‌گونه که می‌دانیم، آهن نقش مهمی در تولید و حفظ سلول‌های قرمز خون و سوخت و ساز انرژی دارد. همچنین به رشد عصبی نیز کمک می‌کند.

کلم بروکلی : علاوه بر اینکه، کلم بروکلی سرشار از آنتی اکسیدان های ضروری، الیاف، ویتامین ها و مواد معدنی لازم برای بدن کودکان است، این سبزی مفید، یک منبع غنی از آهن نیز می باشد. مصرف کلم بروکلی در حفظ جریان خون مناسب و تامین سطح اکسیژن لازم در بدن مفید است، همچنین مصرف آن به رشد سالم مغز و عملکرد مناسب آن در کودکان کمک می کند. نتیجه تلاش محققان نشان می دهد که مصرف نیم کاسه کلم بروکلی در روز آهن مورد نیاز در رژیم غذای کودک شما را تامین خواهد کرد.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

عوارض جویدن ناخن در افراد چیست

جویدن ناخن عادت ناپسندی است که علاوه بر از بین بردن زیبایی ناخن سبب بیماری ها و آسیب های دیگری نیز می شود. حدود نیمی از بچه ها و نوجوانان، ناخن هایشان را می جوند ، بعضی از آنها دوباره رشد می کنند اما نه به سلامت و زیبایی روز اول .اگر شما یک شخص بالغ هستید که ناخن های تان را می جوید، ممکن است زمانی که جوان تر بوده اید این کار را انجام می دادید و هرگز متوقفش نکرده اید. در بسیاری از موارد، این اختلالات عادتی می توانند با کمک والدین، معلم و یا یک راهنمای مناسب برطرف شوند. اما در موارد کمی، کودک این عادت را تا بزرگسالی نیز دارد که می تواند ارادی یا غیرارادی باشد. یکی از رایج ترین این اختلالات عادتی در بزرگسالان، جویدن ناخن است. فرد مبتلا معمولا ناخن های دستش را هنگام عصبانیت، فشار عصبی، خستگی و یا در محیط پر تنش می جود. بر اساس آمار، جویدن ناخن در کودکان و نوجوانان شایع است، اما ۵ درصد آن ها این عادت را تا بزرگسالی نیز با خود دارند.

در اینجا به بیان برخی از عوارض مهم جویدن ناخن در افراد و کودکان خواهیم پرداخت :

عفونت های دهان : موقع جویدن ناخن، معمولا دست ها کثیف و آلوده هستند. لذا باکتری ها و میکروب های مضر روی دست باعث عفونت دهان، لب ها و لثه می شود.  آیا می دانید که حدود ۲۰۰۰ نوع عفونت پوستی در سالن های آرایش ناخن کشف شده است، آن وقت متوجه می شوید که شما با جویدن ناخن های خود در معرض ابتلا به چه بیماری هایی هستید.

عفونت اطراف انگشتان : ناخن جویدن علاوه بر پیامدهای فیزیکی، نتایج بد احساسی هم روی فرد به جا می گذارد. ناخن جویدن دائم باعث قرمزی و زخم شدن انگشت ها شده، ممکن است موجب خونریزی پوست اطراف ناخن های جویده شده و نیز عفونت آن نقطه گردد. این کار باکتری ها و ویروس های موجود روی انگشت ها را به دهان منتقل کرده، احتمال بروز عفونت ها را بالا می برد. از طرفی پوست زخم شده اطراف ناخن، محل مناسبی برای ابتلا به انواع ویروس ها و عفونت های باکتریایی می شود.

التهاب : ترکیب شیمیایی بزاق شما این امکان را به شما می دهد که چربی ها و سایر مولکول های غذایی را از بین ببرید ، در حالی که به هضم آن ها کمک می کند، اگر شما همواره ناخن هایتان را در دهان خود قرار دهید، پوست انگشت می تواند از نوک انگشتان شما آسیب ببیند و باعث سوزش گردد به همین دلیل، مکیدن لب هایتان باعث می شود، که آنها خشک و ترک ترک شوند؛ چرا که برخورد همیشگی بزاق شما در واقع علت ساییدگی پوست است.

مشکلات دندان : جایگاه هایی که ریشه های دندان را نگه می دارند می توانند به واسطه ناخن جویدن مزمن تغییر شکل داده یا از بین بروند و کج شدن دندان ها را موجب شوند. ناخن جویدن می تواند موجب شکستگی در دندان هایی شود که از آنها برای جویدن ناخن استفاده می کنید و می تواند التهاب و بیماری لثه را در پی داشته باشد.

اثرات روحی : به طور اجتماعی ناخن جویدن عادت ناخوشایندی است که می تواند باعث تحقیر، سرکوب های احساسی و آسیب های اجتماعی شود. علاوه بر اثرات روحی روانی و سلامتی، ناخن جویدن به طور کلی از نظر دیگران نوعی رفتار ناخوشایند در نظر گرفته می شود.

رشد نامناسب ناخن ها : اگر به بافت اطراف ناخن های تان آسیب بزنید ممکن است رشد ناخن ها را برای همیشه متوقف کنید و این کار نیز، شکل ناخن ها را غیر طبیعی نشان می دهد و یا حتی می تواند لبخند شما را نیز خراب کند. چرا که باعث تراشیده شدن ،ترک خوردن و یا شکستن دندانها می شود.

کیفیت نامناسب زندگی : در مطالعه‌ای که امسال به چاپ رسید دریافتند آدم‌هایی که به صورت مزمن ناخن‌شان را می‌جوند از کسانی که این کار را نمی‌کند اختلال بیشتری را در کیفیت زندگی خود گزارش می‌دهند. سطح این اختلال با مدت زمان صرف شده برای جویدن ناخن، تعداد ناخن‌های درگیر و شمار کسانی که اختلالات قابل رویت ناخن را گزارش می‌دهند افزایش می‌یابد. تنش به وجود آمده هنگام تلاش برای مقاومت در برابر جویدن ناخن، رنج بردن به خاطر جویدن ناخن یا خود رفتار ناخن خوردن نیز به طرز منفی بر کیفیت زندگی تاثیر می‌گذارند.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

بهترین روش درمان لک های پوستی چیست

لکه های تیره پوست را به نام‌های لکه های پیری یا لکه های سیاه هم می‌شناسند. آن‌ها تکه های تغییر رنگ یافته‌ای از پوست هستند که ممکن است روی صورت، شانه‌ها، بازوها، یا پشت ظاهر شوند و می‌توانند ته‌رنگی قرمز ، قهوه ای یا خاکستری داشته باشند. این لکه ها به دلیل ترشح بیش از حد ملانین ـ رنگدانه مسئول رنگ پوست ـ ایجاد می‌شوند. اگرچه این لکه‌ها ممکن است از نظر رنگ و اندازه خیلی با هم متفاوت باشند، یک چیز مشترک درباره‌ی آن‌ها وجود دارد ـ منبع بزرگی از پریشانی هستند. درمان لک صورت، تقریبا یک دغدغه‌ی همگانی است. پوست صاف و بدون لک از جمله شاخصه‌های اصلی زیبایی به‌شمار می‌رود. پس عجیب نیست که بازار محصولات زیبایی و مراقبت از پوست، همیشه از رونق خوبی برخوردار است و عده‌ی زیادی را به پای صندوق‌های خرید در فروشگاه‌های آرایشی و بهداشتی می‌کشاند. شما می‌توانید به‌جای استفاده از این محصولات، به استفاده از مواد طبیعی روی بیاورید تا پوستی بدون لک داشته باشید. نمی توان انکار کرد که بروز لک های صورت، برای همۀ ما همچون یک کابوس عذاب‌آور است. پس لازم است که از یک روش درمانی برای رفع آنها استفاده کنیم.

در اینجا به بیان برخی از بهترین روش های درمان لکه های پوستی خواهیم پرداخت :

استفاده از آب لیمو :  آب لیمو را به طور مستقیم به لکه ها بزنید ؛ آب لیمو، حاوی اسید است که می تواند باعث تجزیه رنگدانه ملانین شود و بنابراین در عرض یک یا دو ماه رنگ و ظاهر لکه ها را کاهش دهد. ویتامین C موجود در لیمو نیز، به طور مستقیم پوست را سفید می کند ؛ بهترین روش برای رفع لکه های قهوه ای لیمو ترش است. لیمو را برش بزنید و برش ها را مستقیما روی لکه های قهوه ای خود قرار دهید، اجازه دهید حدود ۳۰ دقیقه بماند و سپس با آب بشورید. مراقب باشید، زمانی که آب لیمو به صورت خود زده اید و تماس مستقیمی با خورشید نداشته باشید. گزارش هایی وجود دارد که قرار دادن آب لیمو بر روی پوست می تواند باعث آفتاب سوختگی قابل توجهی شود.

آلوورا : آلوورا بر روی پوست معجزه میکند ،هم از نظر زیبایی و هم سلامتی با بازسازی سلول های پوست، لکه ها را از بین می برد. مصرف مداوم این ژل پوست را شاداب و هیدراته می کند.با تکه ای پنبه، ژل آلوورا را بر روی لکه ها قرار دهید. حداقل ۱۵ دقیقه صبر کنید. هفته ای ۲ الی ۳ بار این روش را انجام دهید، تا به نتیجه دلخواه برسید.

ماسک ماست : اگر می خواهید لک هایی را که به دلیل تابش نور خورشید بر روی پوستتان ایجاد شده اند، از بین ببرید، می توانید از ماسک خانگی ترش استفاده کنید. برای تهیه این ماسک خانگی تنها کافی است کمی ماست ترش را با یک قاشق چای خوری زردچوبه مخلوط کرده و به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه آن را بر روی پوست خود بگذارید. پس از مدت زمان گفته شده، صورت خود را با آب ولرم بشویید. بهتر است برای مشاهده تاثیر این ماسک در از بین رفتن لک های صورت، هر روز و حداقل به مدت دو هفته آن را استفاده کنید.

لیزردرمانی : لیزردرمانی یک فرآیند درمانی غیرتهاجمی است که کاملا بدون درد است و نتایج سریعی به دنبال دارد. با توجه به رنگ و اندازه‌ی لکه های پوست و عمق آن‌ها، لیزر مناسب برای درمان شما انتخاب می‌شود. تعداد جلسات مورد نیاز برای درمان نیز به همین عوامل بستگی دارد. بسیار مهم است که توجه داشته باشید پوست‌تان پس از لیزردرمانی به شدت حساس خواهد شد. بنابراین، حتما به اندازه‌ی کافی از ضدآفتاب استفاده کنید و تا حد امکان چند روز در معرض نور آفتاب قرار نگیرید.

ماسک عسل و سیب زمینی : عسل و سیب زمینی، یک ترکیب موثر در درمان لک های صورت محسوب می‌شود. برای تهیه این ماسک کافی است، کمی عسل را با آب سیب زمینی رنده شده مخلوط کنید و آن را با یک براش صورت بر روی پوست خود بزنید و پس از ۱۵ دقیقه صورت خود را با آب خنک بشویید. سیب زمینی خاصیت روشن کنندگی دارد و پس از مدت زمان کوتاهی لک های صورت را محو می کند. دقت کنید که برای مشاهده نتیجه مطلوب، باید در استفاده از این ماسک صبر و مداومت داشته باشید.

مزوتراپی : مزوتراپی درمانی ایمن و موثر است که برای رفع بسیاری از ضایعه‌های پوستی کاربرد دارد. در مزوتراپی مخلوطی از مواد دارویی و طبیعی مانند ویتامین ث به کار برده می‌شود تا نشانه‌های آشکار ترک‌های پوستی و اختلال‌های رنگدانه‌ای پوستی همچون ملاسما کاهش یابد. در مزوتراپی تزریق‌های بسیار ظریفی مستقیماً در ناحیه‌های آسیب‌دیده پوست انجام می‌شود. مزوتراپی موثرترین روش برای درمان لک‌های پوستی است که سریع‌ترین نتیجه را نیز به دست می‌دهد.

خیار : خیار مرطوب‌کننده، قابض و مغذی پوست است که به‌دلیل بازسازی سلول‌های پوستی تخریب‌شده و پاک‌سازی پوست از سلول‌های مرده، موجب درخشندگی و بهبود ظاهر کلی پوست می‌شود. یک عدد خیار را به قطعات ضخیم بُرش بزنید و این بُرش‌ها را قبل از خواب باحوصله به همه جای صورت خود بمالید و صبح روز بعد با آب گرم بشویید. این کار را می‌توانید هر شب قبل از رفتن به رختخواب انجام بدهید. همچنین می‌توانید مقدار مساوی آب خیار و آب‌لیمو را با یکدیگر مخلوط کنید و این ترکیب را روی پوست خود بمالید. صبر کنید تا پوست‌تان کاملا خشک شود و سپس با آب گرم بشویید. این کار را نیز می‌توانید هر روز انجام بدهید.

آب پیاز : استفاده از آب پیاز، یک راه دیگر برای رفع لکه های قهوه ای صورت است. خاصیت اسیدی آب پیاز در کنار خاصیت روشن‌کنندگی‌اش، می‌تواند در ناپدید کردن لکه های قهوه ای مؤثر باشد. علاوه بر آب پیاز، آب سیر نیز در رفع این لکه ها تأثیرگذار است. پیاز را برش بدهید و برش‌ها را بر روی لکه‌ها بمالید. این کار را دو یا سه مرتبه در روز تکرار کنید. یک روش دیگر این است که یک قاشق غذاخوری آب پیاز را با دو قاشق غذاخوری عسل ترکیب کنید و بر روی لکه‌های پوستی بمالید. بگذارید ترکیب حاصل به‌مدت ۱۵ دقیقه بر روی لکه‌ها باقی بماند. سپس نقاط موردنظر را به‌خوبی با آب بشویید تا بوی تند پیاز از بین برود.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

مهمترین عوامل کاهش قدرت شنوایی چیست

شنوایی حس مهمی است که بخشی از ارتباطات ما را با جهان خارج امکان پذیر می‌سازد. کودک با دریافت های شنیداری، حرف زدن را یاد می‌گیرد. چنانچه طفلی از ابتدا نشنود قادر به تکلم هم نیست. حدود ۱۰% از جمعیت جهان دچار کمشنوایی هستند که ۱۳۰ میلیون در حد متوسط تا شدید می باشند. کم شدن شنوایی میتواند یک یا دوطرفه ، خفیف تا کامل ، فرکانس ‌های پائین یا بالا ، مادرزادی یا پس از تولد باشد. برحسب دلیل آن، این مشکل می تواند خفـیف تا حاد و همچنین برگشت پذیر، موقتی یا دائمی باشد. از ایـن مشکـل بـه نام اختلال شنوایی نیز یاد می شود که عدم شنوایی مادرزادی نـیز از جمله آن است. کاهش تدریجی شنوایی ممکن است همه سنین را تحت تاثیر قرار دهد. این مشکل سومین بیماری متداول دراز مدت میان سالخوردگان امریکایی به شمار میرود و تا %۴۰ از افراد بالای ۶۵ سال و %۸۰ از افراد بالای ۸۵ سال را تحت تاثیر قرار می دهد. ممکن است شما نیز دچار مشکل شنوایی باشید و خودتان از آن بی خبر باشید، مخصوصاً اگر این بیماری به طور تدریجی در شما ایجاد شده باشد.

در اینجا به بیان برخی از مهمترین دلایل ایجاد کم شنوایی خواهیم پرداخت :

بیمارهای مزمن : برخی بیماری‌های مزمن که مستقیما مربوط به گوش نیستند می‌تواند باعث افت شنوایی شوند. برخی با مختل کردن جریان خون به گوش داخلی یا مغز باعث آسیب می‌شوند. این شرایط عبارتند از بیماری‌های قلبی، سکته، فشار خون بالا، و دیابت. بیماری های نقص ایمنی مثل آرتروز رماتیسمی نیز می‌توانند با کاهش شنوایی ارتباط داشته باشند.

سن : همه می دانند که با افزایش سن شنوایی کم می شود. اما وقتی این اتفاق برای شما می افتد، کمی غافلگیر می شوید. در برخی جوامع، یک نفر از هر سه نفر بزرگسال ۶۵ تا ۷۴ ساله، شنوایی شان را از دست می دهند و تقریبا نیمی از افراد بالای ۷۵ سال به خوبی نمی شنوند. شیوه ی زندگی نقش بزرگی در این زمینه دارد، مانند قرار گرفتن مکرر در معرض صداهای بلند، سیگار کشیدن و داشتن سابقه ی خانوادگی کاهش شنوایی با افزایش سن. معمولا از دست دادن شنوایی در اثر افزایش سن به آرامی شروع می شود و به تدریج در هر دو گوش پیشرفت می کند.

ضربه : ضربه هایی مانند سیلی ، سوانح رانندگی ، برخورد اجسام مختلف به سر و گوش و… از جمله عواملی است که به گوش آسیب می رساند و ممکن است سبب آسیب های شدید به سیستم شنوایی شوند.

عوامل ژنتیكی : به نظر می رسد بیش از۵۰ درصد از تمامی كم شنوایی های مادرزادی كودكان مربوط به عوامل ژنتیكی باشد. كم شنوایی های ژنتیكی ممكن است اتوزوم غالب، اتوزوم مغلوب یا وابسته به جنس باشند. در كم شنوایی های اتوزوم غالب، یكی از والدین كه حامل ژن كم شنوایی و خود، كم شنواست، آن را به كودك خود منتقل می كند. این احتمال زمانی بیشتر می شود كه هر دو والد دارای ژن غالب )كم شنوا) باشند و یا پدر بزرگ و مادر بزرگ یكی از والدین كم شنوایی ژنتیكی داشته باشند.

فشار بیش از حد در پرده گوش : در حالی که تجربه ی افزایش فشار در گوش در هنگام پرواز یا شنا کردن در زیر آب کاملا طبیعی است، اما فشار دردناک و یا بی مقدمه، در حالی که تغییری در فشار هوا ایجاد نشده، غیر عادی است. تورم گلو یا گوش، شیپور استاش (مجرای شنوایی)، که گوش میانی را به قسمت بالای گلو متصل می کند، را باز کرده و از ایجاد توازن در فشار هوا که توسط پرده ی گوش انجام می شود، جلوگیری می کند.

سرو صدا: از علل دیگر کم شدن قدرت شنوایی، مجاورت مداوم در محیط پر سر و صداست. در جوامع صنعتی و در کارخانجات سر و صدای دستگاه‌ها، باعث افت تدریجی شنوایی می‌گردد. همچنین گوش دادن به موسیقی با صدای بلند و به خصوص از طریق هدفون و هدست در نوجوانان و جوانان می‌تواند صدماتی جدی و برگشت ناپذیری به گوش وارد نماید. تنها راه درمان دراین قبیل موارد محافظت از گوش در محیط‌های صنعتی و دوری جستن از مکان‌های پر سر و صداست.

بیماری های دوران کودکی : بسیاری از بیماری های دوران کودکی می توانند باعث کاهش و یا از دست دادن کامل شنوایی شوند. عفونت گوش میانی به دلیل وجود مایع عفونت در شنوایی کودک تاثیر می گذارد. علاوه بر عفونت گوش، سایر عفونت ها نیز ممکن هستند که به گوش میانی یا داخلی آسیب وارد کنند و در شنوایی اختلال ایجاد کنند. از دیگر بیماری هایی که می توانند شنوایی کودکان را تحت تاثیر قرار دهند، می توان به آبله مرغان، آنفولانزا، سرخک، مننژیت و اوریون اشاره کرد. واکسیناسیون های به موقع می توانند از کودک شما در برابر این بیماری ها و عوارض ناشی از آنها محافظت کند.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

بهترین روش مقابله با پارکینسون چیست

این بیماری همان لرزش در وضعیت استراحت است که شیوع آن بیشتر در سنین پیری است اما در جوانان هم دیده می‌شود شیوع آن در تمام مناطق دنیا یکسان است یعنی درصد شیوع بیماری با تغییر در منطقه خیلی فرق نمی‌کند. ۲۳ اردیبهشت ماه روز جهانی پارکینسون است. نامگذاری چنین روزهایی تلنگری است که بیشتر حواسمان به برخی از بیماری ها باشد و نسبت به پیشگیری از ابتلای به آنها اقدام کنیم . به‌طور کلی این بیماری بر اثر از بین رفتن سلول‌های ترشح‌کننده ماده‌ای به نام دوپامین است رخ می‌دهد. بیماری پارکینسون دستگاه عصبی مرکزی را درگیر کرده و با علائمی مانند لرزش بدن، سفتی عضلانی پیشرونده، از دست رفتن توانمندی های حرکتی و غیره خود را نشان می دهد. این بیماری مزمن و پیشرونده است؛ یعنی این‌که از زمان بروز آن وضعیت فرد مبتلا به مرور بدتر و انجام دادن اعمالی برای او سخت‌تر می‌شود.

بخشی از مغز که با عنوان ماده سیاه شناخته می‌شود مسئولیت تولید ماده‌ای شیمیایی به نام دوپامین را به‌عهده دارد. وقتی سلول‌های عصبی این ناحیه دچار عارضه و آسیب می‌شود با تخریب سلول‌ها تناسب بین مقدار دوپامین و ماده شیمیایی دیگری به نام استیل کولین بر هم می‌خورد و از آنجا که ترشحات تحریک‌کننده بیش از ترشحات مهارکننده بروز پیدا می‌کند، آشفتگی‌های ناشی از آن در فرد سبب ایجاد اختلال در حرکت‌های ارادی و عدم مهار یا کنترل حرکات می‌شود. البته باید ذکر کرد سطح دوپامین باید تا بیش از دوسوم کاهش یابد تا بتوان علائم بالینی این بیماری را در فرد مشاهده کرد. صدمه دیدن تروماتیک در ناحیه مغزی میانی، کمبود اسیدفولیک، وجود تومورها و عفونت‌ها، استفاده زیاد از انواع فنوتیازین و داروهای آنتی‌سایکوتیک، قرار داشتن در معرض آفت‌کش‌ها، استفاده از چربی‌های اشباع‌نشده، عوامل ژنتیکی همچون آترواسکلروز و همچنین مسمومیت‌های ناشی از مواد جیوه‌ای یا منوکسیدکربنی یا منگنز باعث افزایش احتمال و به تبع آن سرعت گرفتن ابتلا به این بیماری عصبی می‌شود.

در اینجا به بیان برخی از راه ها و روش ها جهت پیشگیری از بیماری پارکینسون خواهیم پرداخت :

از قرار گرفتن در معرض آفت کش ها بپرهیزید : اگرچه برای اثبات این نظریه هنوز به بررسی های بیشتر نیاز هست، اما بهتر است بدانید که قرار گرفتن در معرض آفت کش ها، سموم و آلاینده های شیمیایی جزو عوامل احتمالی افزایش دهنده خطر ابتلا به پارکینسون است. محققان فرانسوی بر این عقیده هستند افرادی که سال ها در معرض سموم کشاورزی هستنند (مانند کشاورزان و غیره) بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند. توصیه می کنیم در حین سم پاشی محصولات کشاورزی و غیره حتما از ماسک استفاده کنید. علاوه بر این تا حد امکان از میوه ها و سبزیجات ارگانیک استفاده کنید و یا اینکه قبل از خوردن آنها، به دقت آنها را بشویید.

ورزش : انجام ورزش منظم برای پیشگیری از بروز اختلالات حرکتی مربوط به بیماری پارکینسون مانند لرزش اندام‌های بدن مفید است. توجه داشته باشید که علائم این بیماری دیرتر بروز می‌کند و بیماران باید خود را برای مقابله هر چه بهتر با علائم این بیماری و کنترل بدن خود آماده کنند. توجه داشته باشید که ورزش خاصی برای پیشگیری از این مشکل و اختلالات ناشی از آن وجود ندارد. متخصصان حوزه سلامت توصیه می‌کنند که انجام روزانه ۳۰ دقیقه ورزش‌های سبک مانند پیاده روی بسیار مفید است. البته نباید به این میزان بسنده کرد و بهتر است هر هفته حداقل یک ساعت ورزش‌های دیگر را نیز انجام داد.

نوشیدن کافئین: محققان اینطور ثابت کرده اند که نوشیدن حداقل یک فنجان قهوه در طول روز ممکن است خطر ابتلا به پارکینسون را کاهش دهد. البته در مصرف قهوه نباید افراط کرد ضمن این که هیچ مدرکی دال بر این که سایر نوشیدنی های کافئین دار می توانند همین تاثیر قهوه را داشته باشند، وجود ندارد. مصرف کمتر از ۴۰۰ میلی گرم کافئین البته بدون افزودنی های شیرین، برای پیشگیری از پارکینسون توصیه می شود.

افسردگی : نتایج یک پژوهش هلندی که در سال ۲۰۰۲ انجام شده است نشان می دهد که افسردگی خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را افزایش می دهد. محققان بین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ روی حدود ۱۳۵۸ نفر که دچار افسردگی بوده اند، بررسی هایی انجام داده اند. نتایج این بررسی ها با وضعیت افراد سالم (غیرافسرده) مقایسه شد. محققان به این نتیجه رسیدند افرادی که به مدت طولانی از افسردگی رنج برده اند، به میزان سه برابر بیشتر در معرض ابتلا به پارکینسون قرار می گیرند. اگر دچار افسردگی هستید، حتما به روان پزشک مراجعه کرده و نسبت به رفع مشکتان اقدام کنید.

مصرف سبزیجات تازه و خام: علاوه بر خوردن فلفل، مصرف سبزیجات تازه و خام در هر وعده غذایی خطر ابتلا به پارکینسون را کاهش می دهد. دلیل هم این است: سطوح پایین ویتامین ب و فولات منجر به افزایش خطر ابتلا به پارکینسون می شود. شما به راحتی می توانید بهترین منابع اسید فولیک یا همان فولات را به رژیم غذایی تان اضافه کنید. منابعی مثل: اسفناج، کاسنی فرنگی، کاهو، مارچوبه، خردل، خربزه، بامیه و کلم می تواند مناسب باشد.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

عوامل ایجاد فشار خون بالا چیست

در واقع همه افراد فشار خون دارند.خون برای گردش موثر در عروق بدن از نیرو و فشاری برخوردار است که آن را به نقاط مختلف بدن می رساند. این افزایش فشار خون است که بیماری تلقی می شود. افزایش فشار خون می تواند اعضای مختلفی از جمله قلب، عروق خونی ، کلیه ها و مغز را تحت تاثیر قرار دهد. میزانی از فشار خون که بالا در نظر گرفته می شود در منابع مختلف متفاوت است ولی معمولاً به فشار خون بیشتر از۹۰/۱۴۰میلیمتر جیوه افزایش فشار خون اطلاق می شود. فشار خون بالا دارای عوامل آسیب رسان بسیاری است و عوامل زیادی می توانند علت فشار خون بالا باشند و یا علایم فشار خون بالا را تشدید کنند.

در اینجا به بیان برخی از عوامل مهم و اصلی فشار خون بالا خواهیم پرداخت :

داروها و سموم : افزایش فشار خون می تواند عارضه جانبی استروئیدها، الکل، کوکائین، سیکلوسپورین و اریتروپوئیتین باشد. مصرف مواد حاوی تیروزین مانند برخی از پنیرها در افرادی که از داروهای ضد افسردگی خاصی استفاده می کنند ممکن است منجر به حمله افزایش فشار خون در این افراد شود. خطر افزایش فشار خون در زنانی که از قرصهای ضد بارداری استفاده می کنند، بیشتر است.

بارداری : گاهی اوقات بارداری نیز منجر به فشار خون بالا می شود. اگر چه فشار خون بالا در بزرگسالان شایع است، کودکان نیز در معرض خطر قرار دارند. در برخی کودکان، فشار خون بالا ناشی از مشکلات کلیوی یا قلبی است. اما تعداد بسیاری از کودکان با عادات زندگی فقیرانه مانند رژیم غذایی ناسالم، چاقی و عدم تحرک ، به فشار خون بالا دچار می شوند.

چاقی یا اضافه وزن: هرچه شما بیشتر دچار اضافه وزن باشید، به خون بیشتری برای رساندن اکسیژن و مواد مغذی به بافت های بدن تان نیاز دارید و هنگامی که حجم خون گردشی در رگ های شما افزایش می یابد فشار وارده بر دیواره های عروقی نیز افزایش می یابد.

غذا و نوشیدنی : آنچه که می خورید یا می نوشید ممکن است فشار خون شما را تحت تاثیر قرار دهد. غذاهایی که حاوی تیرامین بالا هستند می توانند فشار خون را افزایش دهند.  نوشیدنی هایی با کافئین می تواند به صورت موقت فشار خون را افزایش دهد.

دما : یک مطالعه که بر روى ۸۸۰۱ شرکت کننده با سن بيشتر از ۶۵ انجام شده است نشان داده كه مقادیر فشارخون سیستولیک و دیاستولیک در طول سال به طور قابل توجهی متفاوت است و براساس توزیع دمای هوای فصلی تغيير مى كنند. وقتی هوا  گرم باشد، فشار خون کم تر خواهد بود و وقتی سرد باشد، فشار خون افزایش مى يابد.

تغییرات جسمانی : اگر چیزی در بدن شما تغییر کند، ممکن است شروع به تجربه کردن مشکلاتی در بدنتان کنید. ممکن است یکی از این مشکلات فشار خون بالا باشد. برای مثال، تغییر در عملکرد کلیه های شما به دلیلی پیری، ممکن است تعادل طبیعی بدن شما بین نمک و مایعات را به هم بزند. این تغییر ممکن است باعث افزایش فشار خون شما شود.

خانواده و ژنتیک : اگر در خانواده‌تان سابقه‌ی فشارخون بالا وجود داشته باشد، شما نیز ممکن است گرفتار آن شوید؛ زیرا به نظر می‌رسد ریشه‌ی ژنتیکی نیز داشته باشد.

کمبود ویتامین D در رژیم غذایی : هنوز مشخص نشده است که عدم دریافت میزان کافی ویتامین D در رژیمم غذایی می تواند به فشار خون بالا منجر شود یا خیر. ممکن است ویتامین D یک آنزیم تولید شده توسط کلیه را تحت تاثیر قرار دهد که کار آن آنزیم متعادل ساختن فشار خون است.

سیگار کشیدن : مصرف سیگار موجب می‌شود که رگ‌های خونی تنگ شده و فشار خون افزایش یابد. سیگار کشیدن همچنین باعث کم شدن اکسیژن خون می‌شود بنابراین قلب برای جبران این وضعیت، سریع‌تر خون را پمپاژ می‌کند که این امر هم موجب افزایش فشار خون خواهد شد.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com

کدام عوامل و بیماری ها موجب خون دماغ می شوند

گاهی پیش می آید که در اثر یک حادثه و یا به طور ناگهانی و خودبخود دچار خون دماغ می شویم. ولی علت آن به راستی چیست؟ علل زیادی باعث خونریزی بینی می شوند. خونریزی بینی مشکلی است که می تواند شما را ناراحت کرده و یا بترساند. اکثر افراد حداقل یکبار خونریزی از بینی را تجربه می کنند. خوشبختانه در اکثر موارد خونریزی بینی نگران کننده نبوده و می شود آنرا به راحتی درمان نمود. خون دماغ یک مشکل رایج است؛ درون بینی پر از رگ های خونی کوچک است و یکی از حساس ترین بخش های بدن است که قتی این رگ ها مختل می شوند، خون از یک سوراخ بینی و یا هر دوسوراخ بیرون می ریزد.خونریزی می تواند خفیف یا شدید باشد و می تواند از چند ثانیه تا بیش از ۱۰ دقیقه طول بکشد. خونریزی از بینی گاهی ممكن است خطرناک وَ یا نشانه وضعیت وخیمی در بیمار باشد لذا در صورت خون دماغ و بخصوص تکرار آن باید حتما به پزشک مراجعه شود.

در اینجا به بیان برخی از علل و همچنین بیماری هایی که موجب خون دماغ می شوند، خواهیم پرداخت :

فین کردن شدید بینی : فین کردن شدید بینی می تواند علت خون دماغ شدن از یک سوراخ بینی باشد. اگر این اتفاق زیاد تکرار می شود به این علت است که خون لخته شده در بینی بخاطر فین کردن مجدد کنده می شود و موییرگ را پاره می کند, دوباره خونریزی اتفاق می افتد. معمولا در  طی کردن پروسه درمان آنفولانزا و سرما خوردگی هم این اتفاق بخاطر فین کردن و تخلیه بینی از مخاط جمع شده اتفاق می افتد. مصرف داروهای ضد التهاب بینی و هوای سرد و گرم که باعث خشکی بینی می شوند هم می توانند از دلایل خون دماغ شدن از یکی از سوراخ های بینی باشند. از دیگر دلایل خون دماغ شدن, دست کردن و دستکاری زیاد داخل بینی است.

انحراف تیغه وسط بینی : خونریزی بینی از علائم شایع انحراف تیغه وسط بینی است. وقتی تیغه بین دو مجرای بینی کج شود و یا از محل خودش در بیاید، این انحراف رخ می دهد. انحراف تیغه بینی باعث بسته شدن کانال بینی می شود و حتی باعث می شود مواد خارجی وارد بینی شوند که منجر به عفونت یا آسیب بینی می گردد. عفونت یا آسیب بینی موجب خونریزی شدید بینی می شود. اگر بینی شما از زمان تولد، کج بوده و یا در اثر شکستگی کج شده است و تیغه آن را با عمل جراحی صاف نکرده اید، بیشتر مستعد ابتلای به خون دماغ خواهید بود.

اختلال‌های انعقادی یا برخی از بیماری ها : اختلال‌های انعقادی مثل هموفیلی، لوسمی (سرطان خون)، كمبود پلاكت، فشارخون بالا و در بچه‌ها بیماری‌های تنفسی ویروسی یا بیماری‌های زمینه‌ای و خونی. این متخصص گوش و حلق و بینی با برشمردن این موارد به عنوان بیماری‌هایی كه یكی از تظاهراتشان می‌تواند خونریزی از بینی باشد، توضیح می‌دهد: بینی افراد عادی در هوای خشك و با دستكاری ممكن است دچار خونریزی خفیف شود، ولی در كسانی كه بیماری زمینه‌ای و خونی دارند، شدیدتر اتفاق می‌افتد. در سنین بالا نیز علت خونریزی معمولا فشارخون بالا یا مشكلات عروقی است.

دستکاری بینی : یکی از شایع ترین علل خونریزی از بینی دستکاری بینی است. هنگام تمیز کردن، مخاط ظریف بینی دستکاری می شود. اگر خشکی هم وجود داشته باشد، مخاط شکننده تر خواهدشد. گاهی هم فرد با فین کردن دچار خونریزی می شود. این موضوع نگران کننده نیست. افرادی که عمل جراحی زیبایی بینی یا پولیپ و… انجام می دهند تا مدتی بعد از جراحی دچار خونریزی بعد از فین کردن می شوند.

برخی داروها : داروهایی می توانند باعث خونریزی بینی یا بدتر شدنش شوند این امر مخصوصا برای رقیق کننده های خون مانند کلوپیدوگرل (پلاویکس)، وارفارین (کومادین)، داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (nsaids) و آسپرین، برای متوقف ساختن لخته شدن خون خطرناک استفاده می شوند.

آلرژی ها : آلرژی باعث خارش بینی و در نتیجه دستکاری آن می شود. این موضوع به همراه مصرف داروهای ضداحتقان بینی که برای آلرژی استفاده می شوند، باعث خونریزی بینی به خصوص هنگام صبح و شب می شود.

درصد بالایی از خون‌دماغ‌ها بی‌خطر هستند و با اقدامات معمولی خانگی قطع می‌شوند. شستشوی بینی با آب سرد یا قرار دادن کیسه یخ کنار مجرای بینی به مدت ۵-۴ دقیقه در این مواقع توصیه می‌شود. سر باید به طرف بالا و کمی عقب نگه داشته شود. البته طوری نباشد که خون بلعیده شود چون خطر اینکه خون وارد مجاری تنفسی شود هم وجود دارد. هنگام خواب نیز فرد باید به حالت نیمه‌نشسته بخوابد تا فشار خون در قسمت فوقانی بدن کمتر باشد. اگر خونریزی چند بار تکرار شود یا مقدارش زیاد باشد، حتما باید علت مشخص شود زیرا ممکن است فرد بیماری ناشناخته‌ای داشته باشد.

منبع و ماخذ : pishro-teb.com